NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Dobrze.
- Zabawne! - Otwierasz czy zamykasz usta?
- Plecami do siebie? - Jasne.
Dobrze. Pięknie.
Jeff, popatrz przez ramię.
Popatrzcie tylko. Magia. Bezcenne.
Popatrz.
Dobra, mamy już portrety, a teraz zabawmy się trochę.
Lubicie rekwizyty?
Nie...
Proszę. Tylko jeden. Więcej mi nie trzeba.
Zgódźmy się na jeden. Śmiało.
Zaraz wracam. Mam pomysł, który na pewno podłapiecie.
- Świetnie. - Super.
Francesca ma wpaść?
Ciekawe.
To nie tak. Jest zaręczona. Wycofałem się.
- Wycofałeś się? - Przyjaźnimy się.
Tylko ostrożnie.
- Martwię się o ciebie. - Nic mi nie jest.
Dobra, zabawmy się.
Co to jest, do cholery?
Imprezowa kanapka. Zabawmy się.
Dev, wejdź do środka.
Jeff, ty stań z tyłu i otwórz usta.
Weź wielkiego gryza.
- Daj spokój, Jeff. - Jednego?
- Tylko jednego, proszę. - Zgoda.
Pomóżcie mu.
Połóż się na pomidorach.
- Pięknie. - Dobra.
O Boże.
Jezu.
Właśnie tak. Otwórz szeroko usta.
Szerzej.
Weź wielkiego gryza. To naprawdę smakowita kanapka.
- Nie jestem przekonany. - Wygląda ekstra. Proszę.
Okropność. Zdejmijcie to. Wyłaź, Dev.
Możecie podnieść chleb?
- Dzięki. - Chodź.
Dobra. A co powiecie na to?
Mam olbrzymią miskę spaghetti.
Wejdziecie do środka, wetkniecie głowy przez klopsiki
i popatrzycie na siebie, jakbyście nie wiedzieli, o co biega.
- Nie, to... - Mam prototyp.
GASTROPRZYJACIELE
Nie.
Dobra, rozumiem.
Mam świetny pomysł.
Zakończmy na dziś, użyjmy portretów zrobionych wcześniej,
podzielmy tę kanapkę i chodźmy na lunch.
- Może być. - Dobrze.
Ostrożnie, mały D.
- Cześć. - Miło cię widzieć.
- Ciebie też. - Właśnie skończyliśmy.
- Narka, Jeff. - Pa.
Dzięki. Na razie wszystkim.
Jak tam nowy program?
Dobrze.
Nakręciliśmy cztery odcinki, a po tej minipremierze
nagramy kolejnych 12 i sezon gotowy.
Super.
Na ile przyjechałaś?
Na miesiąc.
Świetnie.
Kurczę, ale lasencja! Ale przecież o tym wiesz.
Przygruchałaś sobie Hindusa. Słodko!
Co powiedział?
Wziął nas za parę.
Cieszy się, że spotykasz się z kimś mojego pochodzenia.
Serio? Powiedział to?
Niesamowite.
To mój.
- To Pino. - Możesz odebrać.
Nie chcę.
Jestem na niego zła. Ostatnio często się kłócimy.
Od kiedy się zaręczyliśmy, przestał poświęcać mi uwagę.
Przykro mi.
Wiem. Na przykład ten wyjazd.
Najpierw jedzie do Bostonu, potem do Filadelfii.
Ciągle ma spotkania biznesowe, a mnie zostawia tu całkiem samą.
Ja tu jestem.
Prawda.
Macie jakieś ciekawe plany?
Mamy jechać do fajnego muzeum za miastem.
Storm King. Byłeś tam?
Nie, ale ponoć jest świetne.
Słyszałam to samo. Nie mogę się doczekać.
Jeśli chcesz, mogę zabrać cię na wycieczkę.
Mój kolega Lawrence ze Starcia babeczek
dał mi pożegnalny prezent.
Lot helikopterem nad Nowym Jorkiem!
- Serio? - Polecisz ze mną?
- Mogę? - Jasne.
- Mogę z tobą lecieć? - Tak.
Fantastycznie! Jeszcze nie leciałam helikopterem.
Ani ja. Od dawna mam ten voucher.
- Muszę go wykorzystać. - Byłoby super.
O mój Boże. Możemy tu wejść? Proszę.
Pewnie.
Dziękuję.
Wspaniałe miejsce.
- Czym się tak podniecasz? - Uwielbiam apteki.
Włoskie apteki są małe i staromodne.
Ta jest duża. Wszystko można tu znaleźć.
Popatrz na ten wybór past do zębów.
- Spory. - To cudowne!
ROZMIARY PODRÓŻNE
Uwielbiam miniaturki!
Popatrz.
Malutka wazelina.
Jaka urocza.
Kupię jedną koleżance.
Gówniany prezent.
Masz rację.
Kupię dwie.
O smaku crème brûlée.
Kiedy kogoś pocałujesz, to jakbyś jadł crème brûlée.
Po francusku.
Kocham to miejsce. Chcę tu zamieszkać. Możemy tu zostać na zawsze?
To byłaby dziwna nowojorska wycieczka.
Popatrz na ten wybór leków.
Czuję się jak w raju.
Patrz, ile macie w Ameryce leków na biegunkę.
Możesz kupić zielony albo różowy.
A to co?
Lecznicza czekolada na biegunkę?
Możesz zjeść czekoladę i uporać się z biegunką?
Dev, żyjemy w niesamowitych czasach.
Zwłaszcza jeśli twoje jelita nie pracują jak należy.
Czy mogę to zjeść, jeśli nie mam biegunki?
Obkupiłaś się.
Mówiłam, że uwielbiam apteki.
Przegryziemy coś?
Nie mogę. Umówiłam się z Pinem.
W czwartek jedzie do Bostonu. Pójdziemy na kolację?
- Jasne. Na co masz ochotę? - Kuchnia włoska?
- Bywasz bardzo włoska. - Wiem!
Może coś innego? Co powiesz na tapas?
Lubisz tapas?
Lubię je jeść. Lubię słowo „tapas”. Uwielbiam wszystko, co związane z tapas.
Zatem chodźmy na tapas.
Wieczór tapas!
- Dobry wieczór. - Witam.
Jest nas dwoje. Ile trzeba czekać?
Około godziny. Zamykamy kuchnię o 22, więc możecie nie zdążyć. Przykro mi.
Co robimy? Muszę zjeść tapas!
Ja też. Zaczekamy?
A jeśli zamkną kuchnię?
Może będziemy pospieszać innych ludzi.
Dobry pomysł.
Kończcie jeść!
Żartowałem.
- Wybaczcie. - Bez pośpiechu.
Dobra.
Uda nam się. Czuję to.
Wpiszmy się na listę oczekujących.
Ktoś kończy? Może tamta para?
- Chyba zamówili dokładkę. - Pieprzeni miłośnicy tapas!
Poza tym przed nami jest ta para Azjatów.
Jest 21.45. Nie uda się.
Nie mów tak.
Trochę wiary. Będzie dobrze, obiecuję.
Zaczynają wątpić. Zaraz sobie pójdą.
- Nie! - Tylko patrz.
On mówi: „Nie do wiary, że tyle czekamy na tapas.
Nie chciałem tapas”.
„Co? Sam zaproponowałeś tapas”.
„Nie, kuchnię tajską”.
„Powinnam była posłuchać ojca i nie wychodzić za ciebie”.
Patrz. Wychodzą.
Wychodzą!
Wyszli!
Mówiłem.
- Zdrówko. - Zdrówko.
Najpierw musisz stuknąć.
- Zdrówko. Stuk... - I łyk.
A jeśli nie stukniesz?
Gdy nie stukniesz i nie spojrzysz w oczy, czeka cię siedem lat słabego seksu.
Nie.
- Nie chcesz tego. - Nie.
Co się stanie, jeśli zrobię tak? Zdrówko.
Seks w pojedynkę.
Siedem lat wspaniałej masturbacji.
Basta. Tobie już wystarczy. Nie pij więcej, jesteś pijany.
Naprawdę dobre.
Mówiłem. Czy nie jest miło poszerzać swoje kulinarne horyzonty?
Owszem.
Miałeś rację. Czego jeszcze powinnam spróbować?
Kuchni indyjskiej?
- Nie przepadam za curry. - Rasistka.
Mówię, że nie lubię curry, a nie ludzi curry.
Wcześniej żartowałem, ale „ludzie curry” brzmi rasistowsko.
- Nie jestem rasistką. - Więc tak nie mów.
Nie określają mnie smaki lubiane przez moich pobratymców.
- OK. - Jak mówisz na Chińczyków?
- „Sojowi ludzie”? - Nie nazywam ich tak.
Choć jesteś małą rasistką, cieszę się, że tu jesteś.
Miło pobyć razem.
Brakowało mi tego.
Kocham cię. Do jutra.
Zagrajmy w grę.
Udawajmy kłócącą się parę.
To znaczy?
Na przykład tak.
Zerżnął cię na stole do ping-ponga!
Dałem ci go z okazji rocznicy! Jak mogłaś?
Wybacz, ale spałeś w łóżku. Gdzie mieliśmy pójść?
Gdziekolwiek.
Następnym razem tak zrobimy. Dzięki.
Teraz ty zacznij.
Dobra.
Obciągałeś naszemu psu?
Wcale nie.
Właśnie, że tak. Widziałam filmik. Robiłeś loda naszemu psu.
Nie...
- Biedna psina! - Cholera. To chyba on.
Starcie babeczek rządzi!
- Zrobimy sobie zdjęcie? - Szlag.
- Zdjęcie? - Przepraszam.
Wybacz. Uciekaj przed nim.
- Myślą, że obciągałem psu. - Wiem.
- Dzięki. - Przepraszam.
Chyba na dobre zniszczyłam ci reputację.
Jestem osobą publiczną
- i prowadzącym teleturniej. - Za drzewo.
Wiedzą, że tu jesteśmy. To nie najlepsza kryjówka.
- Też tak myślę. - Zobaczmy, czy nadchodzą.
Nie.
- Wybacz. - Nic się nie stało.
- Chyba wygrałam tę grę. - Tak.
Wygrałam. Zabawna gra.
To ekscytujące. Bulwersujące.
Już dawno to przewidziałem.
Jest między wami chemia.
- Zawsze coś między nami było. - Ale ona jest zaręczona.
Wiem!
Ale nie wydaje się tym zachwycona. Jest jedną nogą za drzwiami.
Może nie za drzwiami, ale zbliża się do wyjścia.
Kiedy jesteśmy razem, jest wspaniale.
Cudownie. Jest energia.
Czułem to po kolacji u Jeffa, czułem to dzisiaj.
Dziś było bardziej romantycznie niż przyjacielsko,
ale przeczekaj spokojnie parę tygodni i zobacz, dokąd to zmierza.
À propos, wziąłem proszki na sen, więc mogę zaraz odpłynąć.
Czekaj.
Wiadomość od Franceski!
„Świetnie się dziś bawiłam. Dziękuję za cudowny wieczór”.
Buziaczek!
Mamy buziaczka?
Dostaliśmy buziaczka!
Czekaj.
„Organizuję małą imprezę urodzinową dla Pina. Wpadniesz?”
Nie chcę iść na imprezę dla Pina!
Jasne, że nie pójdziesz.
Chociaż...
Mógłbym wyczuć, jaka chemia jest między nimi.
Nie!
Na pewno nie pójdziesz!
Czemu to zły pomysł?
- Zachowujesz się jak szczeniak. - Co?
„Muszę być przy niej. Jest między nami chemia”. Nie!
Po pierwsze, będzie tam jej głupi narzeczony.
Po drugie, od teraz jesteś potrójnym Z: Zajęty. Zabójczo przystojny. Zajebisty.
Dobra.
„Postaram się, ale nie mogę obiecać”.
- Dobrze. - Odpisuje.
Odpisuje mi.
„Proszę, przyjdź. Naprawdę chcę cię zobaczyć”.
I kilka emotikonów.
Jakich?
- Tego gościa. - To przytulas.
Spierdalaj z tym przytulasem.
Chcę buziaczki i serduszka.
Pójdźmy. Przekonamy się, jak jest między nimi.
Niech ci będzie, pójdę z tobą.
- Dobrze się czujesz? - Proszki nasenne zaczęły działać.
Muszę się kimnąć.
Pójdę sobie.
Opatulisz mnie, kapitanie?
Ani mi się śni.
Nie jestem przykryty i jest mi zimno.
Stary, nie opatulę cię.
Ale mogę przykryć cię kocykiem.
Słodkich snów.
Dobranoc.
Zaczynam się denerwować. Dziwnie będzie widzieć ich razem.
Mówiłem, że to okropny pomysł.
Zgodziłeś się wyczaić nastrój.
Nigdy nie ufaj Sennemu Arnoldowi.
Dzięki za kocyk.
- Cześć, Dev! - Sto lat.
Miło cię widzieć.
- Ciao. - DiGiorno.
Zjawiła się cała śmietanka północnowschodniego rynku płytek.
Przyszedł Syed Ahamed, król marmuru z południowego wschodu.
Prawdziwa legenda.
Powinienem go spytać, jak zrobił kominek w hotelu Park Hyatt w Szanghaju?
Nie, to zbyt oczywiste. Każdy go o to pyta.
- Pewnie tak. - Cześć.
- Dzięki, że przyszliście. - Jasne.
- Napijmy się. - Dobra.
Wiesz, jaki kamień nadałby się na kominek?
Czarna Galaktyka. Co sądzisz?
Dobra myśl, ale marmur karraryjski wyglądałby lepiej.
Mówiłem, że jest królem? Marmur karraryjski to wspaniały pomysł.
Brzmi nieźle, ale nie mam kominka.
- Szkoda. - Zajmijmy się więc twoją kuchnią.
Nie przeszkadzaj.
Szukam pomysłów na łazienkę!
Zrobił blat kuchenny dla jednego gracza Miami Dolphins.
Wyspa kuchenna miała kształt delfina. Wyszło naprawdę dobrze.
- Uwielbiam lasery, są wspaniałe. - A zatem...
Wolałabym pić i tańczyć.
Wynajmuję.
Nie chcę wpakować tysięcy dolców w blat w kształcie delfina.
To wcale nie jest drogie.
Możesz zrobić sobie blaty w łazience.
Właśnie.
Nieśmiało wnoszę o zawieszenie rozmów o płytkach.
Porozmawiajmy przez chwilę o czymś innym.
Popieram.
Wybaczcie, że gadamy o pracy na imprezie.
Jestem po prostu przejęty tym, że jest tu mój przyjaciel Syed.
- Syed. - Wiem.
- Rozmawiam z żoną po włosku. - Wybaczcie.
Jeszcze nie jesteśmy po ślubie.
- Moją przyszłą... - Tak.
Może. Z Włoszkami nigdy nic nie wiadomo.
Pewnego dnia.
Przy okazji... Wybaczcie. Blat w łazience to świetny pomysł.
- Zróbmy to. - Elegancki, tani.
Co sądzisz?
Można wyciąć inne zwierzę?
DZIĘKI, ŻE PRÓBOWAŁEŚ!
Laserem można wyciąć wszystko. Jeśli masz ulubione zwierzę...
- Miałem jaszczurkę imieniem Lucian. - Mamy zielony nefryt.
Wyglądałby dobrze w łazience.
Właśnie.
Aktualizacja. Popatrz na to.
Piszecie do siebie potajemnie?
Tak. Patrz.
To wy? Tańczący?
Nie widzę emotikona Pina, tylko mojego małego kumpla.
Zjedź na dół.
Ożeż kurwa.
Wysyłasz buziaczki na imprezie urodzinowej Pina?
Niegrzeczny.
Zgadnij, co zrobiła, gdy wysłałem jej buziaczka.
- Co? - Puściła mi oczko.
- Zwyczajnie czy zalotnie? - Zalotnie.
- Tak? - Nie, o tak.
Dobra nasza, stary!
Powinienem z nią porozmawiać?
- Koniecznie. - Gdzie jest?
Szlag! Migdalą się z Pinem!
Potrójne Z, stary. Zmywajmy się stąd.
Dobra. Pomachajmy na do widzenia.
Dobra.
Pino jedzie dziś do Chicago. Wycieczka do muzeum odwołana :(
NIE!
Trudno, choć liczyłam na to...
Znajdzie się jakiś miły człowiek curry, który pojedzie tam ze mną?
Nie godzę się na „człowieka curry”, nawet w ramach żartu.
ZNAJDZIE SIĘ JAKIŚ MIŁY HINDUS?
Ravi! Jest świetny.
Mam jego wizytówkę. Spróbuję. Dzięki.
Niech mnie! Niesamowite.
Piękne.
Dzięki za zaproszenie.
Dzięki, że się zgodziłeś.
To jakie jest hasło do Wi-Fi?
Cudownie.
Popatrz.
Nigdy nie chodzę w fajne miejsca, nic nie robię. Tu jest świetnie.
Chodzisz tylko po restauracjach.
Bo ciągle jestem głodny!
- Zrób mi zdjęcie. - Dobra.
Wejdę pod spód.
W porządku.
- Ale super. - Możemy tu zostać na zawsze?
Bez obrazy dla dzieł sztuki, ale te czerwone liście są zajebiste.
Dam ci prezent.
- Zamknij oczy. - OK.
Otwórz.
Dziękuję. Co za miły prezent.
Kolejny?
Proszę. Jesień w Nowym Jorku.
Raz, dwa, trzy.
- Dobrze. - Wyszło?
Pokaż.
- Chodź tu. - Posprzątaj mnie.
Wyglądasz uroczo.
Chyba zostawię cię w tych liściach.
Ludzie będą myśleć, że jesteś moim dziełem sztuki.
Może być.
No dalej. Ścigasz się?
Ścigam, ale jestem w tym słaba.
Jesteś powolna.
Nie, po prostu słaba. Patrz.
Oszczędzasz siły na później?
Chyba tak.
Powinnaś ruszać, nie sądzisz?
Chyba wygrałeś.
Chyba wygram.
- Wygrałem! - Tak!
Zmęczyłem się. Poniesiesz mnie?
Nie. A poza tym jestem dziewczyną. To ty powinieneś mnie nieść.
- Poniosę cię. - Serio?
Tak, zróbmy to. Myślisz, że nie dam rady?
Myślę...
Nie biegnij!
Dobrze już. Dałeś radę.
- Nie wierzyłaś. - Biegiem!
To najdłuższy okres, jaki spędziłam, nie pracując z babcią w sklepie.
Jak się z tym czujesz?
Dobrze.
Przykro mi to mówić.
Niepotrzebnie.
Mogę cię spytać... Nigdy nie zajęłaś się historią sztuki.
Czemu podjęłaś pracę w sklepie?
Moja mama zmarła, gdy skończyłam szkołę.
Musiałam pomóc babci w sklepie i tak już zostało.
Nie możesz odejść? Mario wydaje się gotowy do przejęcia interesu.
Mario jest gotowy do jedzenia.
Nie.
Myślałaś, żeby wyjechać, robić coś innego?
Zamieszkaj w Nowym Jorku.
Chciałabym, ale mam Pina.
O ile nie zechce się tutaj przeprowadzić,
zapewne rozpoczniemy nasze wspólne życie w Modenie.
Rodzina, dzieci.
Gratuluję zaręczyn.
- Chciałem to zrobić osobiście. - Dziękuję.
W końcu się oświadczył.
Ile to już lat? Dziesięć?
Tak.
Dziesięć lat.
Tak należy, prawda?
Jeśli jesteś z kimś dziesięć lat,
powinniście się pobrać.
Prawda?
Jak się oświadczył? Stanął na rzęsach?
Wiesz, co to znaczy?
Wiem.
Ale nie wiesz, czym są nerkowce?
Tak jakoś wyszło. Co to są nerkowce?
To te zakręcone orzechy.
- No tak. - Opowiedz, jak było.
Jak to zrobił? Zapalił świece?
Oświadczył się w windzie.
- Co? - Nic. To miłe.
Proste, eleganckie, intymne.
Zaraz po zakupach.
Z czego się śmiejesz?
To miłe, wyjątkowe. Dobre oświadczyny.
Chodzi o faceta, nie o oświadczyny.
Pino jest wyjątkowy.
Naprawdę.
TYDZIEŃ KINA WŁOSKIEGO FILM NA DZIŚ: PRZYGODA
W przyszłą sobotę grają Przygodę. Pójdziemy?
Idziemy wtedy z Pinem na kolację.
Cholera. Następnym razem.
Co robisz dzisiaj? Pino jest w Filadelfii.
Ugotujemy makaron i obejrzymy film u ciebie?
Jest idealna pogoda na film!
Zjemy coś jeszcze?
- Dopiero zjedliśmy makaron. - Potrzebujemy przekąski na film.
Skoczymy po popcorn?
Tak.
Na dworze jest brzydko.
Racja.
Zostańmy tutaj.
Pewnie.
- Podasz mi koc? Trochę mi zimno. - Jasne.
Dzięki.
Ostrzegam. Kiedy przykryjesz się kocem,
opuścisz Nowy Jork i przeniesiesz się do Przytulandii.
Przytulandii?
Dobrze ci tam? Jest przytulnie.
Niech pomyślę.
Lubię Przytulandię.
- O, nie. - Co to?
Ostrzeżenie alarmowe.
„Z powodu zamieci wszystkie autobusy i linie metra zostają zawieszone.
Ulice będą zamknięte dla ruchu samochodowego aż do odwołania”.
Jak wrócę do domu?
Nie wiem.
Na piechotę za daleko.
Przy tej pogodzie...
Mogę tu zostać?
Jasne.
Czy to koszula z czasów, kiedy byłeś bardzo gruby?
Nie, to koszula Arnolda.
Racja, to logiczne.
To moja nowa koszula nocna.
- Ładnie. - Dziękuję.
Potrzebuję poduszki i koca.
Śpij w łóżku. Ja prześpię się na kanapie.
Dlaczego? To twój dom.
Jesteś moim gościem. Łóżko jest twoje.
- Na pewno? - Tak.
- Dobra. - Super.
Dobranoc.
Nie mogę spać.
- Nie jestem zmęczony. A ty? - Nie.
Urządzimy taneczne piżama party?
Znasz?
Umiesz tańczyć twista?
- Nie wiem. - Nie?
- Chyba nie. - Umiesz tak?
Zrób tak.
Gotowy?
Zejdź w dół.
- Nie tak. Inaczej. - Czyli do tyłu, nie w dół.
Racja.
Musisz ruszyć nogą.
Po prostu kręć nogą.
- Dobrze? - W miarę.
- Wyglądasz uroczo, kiedy tak robisz. - Zawsze wyglądam uroczo.
Teraz zejdź w dół.
Myślałem, że znów się pomyliłaś.
Dokąd idziesz? Chodź tu.
- Gotowy? - Tak.
I w drugą stronę.
Zrób tak.
Wiesz, że jestem z Pinem, odkąd miałam 18 lat?
Jestem z nim całe moje dorosłe życie.
Nigdy nie byłam z innym mężczyzną.
Tak do końca.
Właśnie.
Obcowałaś tylko z pinem Pina?
Tak.
Nigdy się nie rozstaliście?
Owszem.
Ale niczego nie zrobiłam.
On pewnie tak, ale nie chcę wiedzieć.
Nie widziałaś żadnego innego pina?
Nie.
Nawet przez przypadek?
Gdy byłaś w spa i niechcący weszłaś do sauny pełnej pino?
Do jakich spa chodzisz?
O co ci chodzi?
Faceci w spa tak mają. Wszędzie pełno pino.
Wyjmę mojego pino w szatni,
ale nie chodzę z nim potem na wierzchu, by wszyscy mogli zobaczyć.
Niektórzy myślą: „Mój pino może być tu wolny,
więc niech się bawi”.
Zwisa im to, a mnie bije po oczach.
Wolałbym, żeby zbastowali.
Może twój pino jest nieśmiały.
Mój pino nie jest nieśmiały. Jest wręcz bardzo towarzyski.
Gra w tenisa.
W czwartki gra w pokera. To dobry chłopak.
Gra w pokera?
Nie lubi towarzystwa starych facetów ze spa.
Rozumiem.
- Są starzy? - Przeważnie.
Niech będzie.
Mimo wszystko...
Spałaś z jednym facetem.
A teraz bierzecie ślub. To może być koniec.
Nigdy nie byłaś ciekawa, jak to jest z innym?
Kiedyś zrobiliśmy listy znanych ludzi. Wiesz, o czym mówię?
Kto był na twojej?
Ryan Gosling.
- Rozumiesz. - Jasne.
Oczywiście.
Robert Redford.
Kiedy był młody.
I Marlon Brando.
Oczywiście kiedy żył.
W dwóch przypadkach potrzeba by wehikułu czasu.
To nie jest idealna lista.
Właściwie to nie.
- A ty? - Nie wiem.
Nigdy tego nie robiłeś?
- Zrobię teraz. Pomyślmy. - Dobra.
Na pewno kobieta z Przygody.
Monica Vitti.
Dobry wybór.
Podobała mi się Claudia z Osiem i pół.
Claudia Cardinale.
Lubisz Włoszki.
Niektóre.
Przygniotłeś mi kostki.
Wybacz.
Nie szkodzi.
Pójdę na kanapę.
Możesz spać na poduszce obok.
Dobra.
Jest zimno. Wejdź pod koc.
Dobra.
O Boże, nocowała u ciebie?
W moim łóżku obok mnie! Ależ napięcie.
Zakazana miłość. Arnie jest zazdrosny.
Były momenty, gdy zastanawiałem się,
co się dzieje. Czy powinienem zrobić krok?
Litości, stary. Co ty robisz? Leżała z tobą w łóżku.
Wiem, ale jest zaręczona.
Patrzyłem na nią,
a potem na ten wielgachny pierścionek zaręczynowy.
Chodzisz na udawane randki, łajdaczysz się na prawo i lewo.
Czym to się różni?
Wiesz, o co chodzi?
Ta cała sprawa.
Jest okropna.
Stresuje mnie. Czuję to w klatce.
Dosłownie czuję ból.
A jednocześnie jest cudownie. Żyjemy jak w bajce.
Jeśli zrobię krok i nie pójdzie, jak planowałem, bajka się skończy.
Pomyśl o tym w ten sposób.
Niedługo wyjedzie, więc i tak będzie koniec. Zaryzykuj.
Może czas podjąć ryzyko.
Przyprowadź ją na mój set didżejski. Idealna okazja.
Napijecie się, potańczycie.
DJ Arnie zapewnia seksowne rytmy.
Mogłoby być spoko.
Może lepiej porozmawiamy w cztery oczy w domowym zaciszu.
Może być. Tak czy owak, musisz otworzyć przed nią serce.
Nie wiem, jak to powiedzieć.
Coś jest na rzeczy.
Czuję to w środku. Wiem, że ty też to czujesz.
Jesteś zaręczona i to skomplikowane, ale muszę coś powiedzieć.
Jeśli tego nie zrobię, będę tego żałował.
To było przejmujące.
Gdybym był Francescą, na bank dałbym ci buzi.
Jeszcze raz?
Nie, to robi się dziwne.
Zamiana ról?
Spoko, choć nie wiem po co.
Francesco, jest między nami chemia, której nie możesz zaprzeczyć.
Chcę cię podnieść, zabrać jak najdalej od Pina,
wrzucić cię do oceanu i obsypać buziaczkami.
Weź moją dłoń i chodźmy nad ocean.
Zostanę przy swojej wersji.
Napijesz się?
- Mogę prosić o wodę? - Jasne.
Nawadniasz się?
Nie będę dzisiaj szaleć.
W porządku.
Idę po drinka. Chcesz?
- Nie. - W porządku.
- Zaczekam tu. - OK.
Wydajesz się zmęczona. Chcesz Red Bulla?
Nie. Nic mi nie jest.
Zwykle lubisz tańczyć.
Nic mi nie jest. Przestań koło mnie skakać.
Wybacz.
Stary! Musimy pogadać!
Chwileczkę.
- Zróbcie hałas dla DJ-a Arniego! - Musiałeś to zrobić?
Owszem. Proszę o aktualizację, kapitanie.
Pieprzona łajba tonie.
- Co? - Jest oschła. Wszystko się zmieniło.
Chyba się wystraszyła.
- Za mało ćwiczyliśmy? - Szlag. Zmień temat.
A ja na to: „Stary, to nie jest ta iguana.
To zupełnie inna jaszczurka”.
Jestem trochę zmęczona. Chyba pójdę do domu.
Jasne.
Dev!
- Kristy. Co słychać? - Nic ciekawego. Co tu robisz?
Mój kolega puszcza muzę. Poznajcie się: Arnold, Kristy.
DiGiorno.
Muszę lecieć na pierwsze urodziny studia jogi mojej kumpeli. Wpadnij.
Super.
Joga party? Brzmi gorąco! Czy Arnold może się dołączyć?
Przecież didżejujesz!
Nic z tego nie działa. Puszczam piosenki z playlisty.
- Napiszesz do mnie potem? - Jasne. Pa.
Zobaczymy się później w takim razie.
Posiedzę tu z Arnoldem, a potem może pójdę na tę imprezę.
- Jasne. Dobranoc. - Pa.
Myślałem, że poszłaś.
Miałam już iść,
ale taksówkarz pojechał pod zły adres.
Co?
Co z tobą?
Jestem zmęczona.
Tylko o to chodzi?
Tak, jestem padnięta.
- Miłej zabawy z Kristy. - Dlaczego tak to powiedziałaś?
Nie wiem. Nie sądziłam, że podobają ci się takie dziewczyny.
- Doprawdy? - Tak.
Jaka dziewczyna byłaby dla mnie odpowiednia?
Bardziej czarująca, zabawna i mniej wyższa.
- „Mniej wyższa”? - Tak.
Nie ma na to określenia?
Niższa?
- Brawo. - Tak.
Czyli ktoś niższy,
bardziej czarujący i zabawny.
- Brzmi nieźle. - Tak.
A jeśli ci powiem, że poznałem taką dziewczynę,
ale jest zaręczona?
Powiedziałabym,
że to trudna sytuacja.
Dla nich obojga.
Muszę iść.
Przepraszam za ten wieczór.
Muszę z tobą pogadać. Możemy spotkać się u ciebie?
Jasne. Będę tam za 20 minut.
Dzięki.
- Na razie. - Pa.
Przepraszam.
Zachowywałam się dziwnie. Wybacz.
Mam mętlik w głowie. Nie mogę uwierzyć, że niedługo wyjeżdżam.
- Będę za tobą tęsknić. - Ja też.
Nie, Dev. Będę bardzo za tobą tęsknić.
Jest mi smutno, bo nie chcę cię opuszczać.
Nie chcę, byś wyjeżdżała.
Co ty robisz?
Próbujesz mnie pocałować?
- Myślałem, że tego oczekujesz. - Dlaczego?
Myślałem, że coś między nami jest.
Czujesz coś do mnie?
Boże, ty coś do mnie czujesz.
O, nie!
Naprawdę myślałem, że ona coś do ciebie czuje.
Szkoda, że nie wyszło.
Naprawdę? Tak, oczywiście.
Nie ma problemu. Przyjadę.
Idealnie. Do zobaczenia w sobotę.
Świetnie.
Waszyngton. Słyszałaś?
Dystrybutor chce się ze mną spotkać. Wspaniale.
Świetnie.
Właśnie, ale...
Co się dzieje?
Nic.
Jak to „nic”?
Mówię, że to dystrybutor z Waszyngtonu,
a ty tak mi odpowiadasz.
Co się dzieje?
Właściwie czuję się tak...
już od jakiegoś czasu, a ty nic nie zauważyłeś.
Ale pytam teraz. Co się dzieje?
Powiedz mi, to może zrozumiem.
Co jest?
Boję się.
Czego?
Wracać do domu.
Uwielbiam Nowy Jork. Jestem tu szczęśliwa.
Zobaczyłam tyle rzeczy, poznałam tylu ludzi.
Myśl o powrocie do Modeny i naszego życia mnie przeraża.
Niedługo wracamy. Co to oznacza,
jeśli nie cieszy mnie myśl o powrocie do domu?
Co to oznacza?
Nie wiem, co to oznacza!
Wytłumacz mi, do cholery!
Chcesz tu zostać,
nie chcesz do domu.
- Nie powiedziałam tego. - Owszem!
Mówisz, że lubisz Nowy Jork, chcesz zostać,
poznałaś tylu ludzi.
Co to, kurwa, znaczy?
- Nie wiem. - Mamy wrócić do Modeny!
Mamy się pobrać! Musisz...
Co ze sklepem i resztą? Co chcesz powiedzieć?
Nie wiem.
Co to, kurwa, znaczy? Mówisz poważnie?
Nie wiem już, czego chcę!
Czy coś zaszło?
Coś na pewno zaszło.
Nic nie zaszło.
Nie ściemniaj. Mów prawdę.
Chcę zrozumieć. Co się stało? Spróbuj mi wytłumaczyć.
Nie chcę o tym gadać.
Nie teraz.
Nie w taki sposób.
Nic nie zaszło!
Nie chcesz o tym gadać? Nie teraz? Nie w taki sposób?
Nic nie zaszło?
Co chcesz powiedzieć?
Wytłumaczysz mi, co się dzieje?
Tylko nie mów, że nic.
- Czy coś zaszło? - Nie.
- Kochasz innego? - Nie.
Mów prawdę, Francé.
Powiedz prawdę.
Cześć. Pamiętasz mnie?
Pamiętam.
Możemy się spotkać? Niedługo wyjeżdżam, a w ogóle się już nie widujemy.
Nie wiem, czy to dobry pomysł.
Co z lotem helikopterem?
Chcę cię zobaczyć, zanim wyjadę.
Ale czad. Tylko popatrz.
Ładnie.
Ładnie? Jest niesamowicie. Co z tobą?
Co się dzieje, Dev?
Dzieje się to,
że cię kocham,
a ty jesteś zaręczona.
Nie sądziłam, że to powiesz.
To oczywiste, że jest coś między nami.
- Hej! - Co mam powiedzieć?
Powiedz, że czujesz to samo
i nie zwariowałem.
- Czujesz coś? - Tak! Zadowolony?
Czuję coś do ciebie. Lubię cię, może nawet kocham.
Myślę i marzę o tobie.
Wolałabym, żeby Pino był tobą. Ale to z nim jestem zaręczona.
Nic nie mogę na to poradzić.
Oczywiście, że możesz.
Wymyślimy coś. Damy radę.
To twoje życie, Francesco.
Czy w głębi duszy naprawdę chcesz być z Pinem?
Nie możesz być letnia.
Co to znaczy?
Ani gorąca, ani zimna. Po środku.
Nie chcę być letnia.
Widzisz? Chcę to z tobą robić.
Śmiać się, tłumaczyć ci przypadkowe słowa.
Chcę być z tobą. Jestem z tobą szczęśliwy.
Ty chyba ze mną też.
Ostatnie tygodnie były cudowne.
Tyle razy chciałem cię pocałować.
Nawet nie wiesz!
Zapewne odwzajemniłabym pocałunek.
Słyszę wszystko, co mówicie.
Wygląda to na dość osobistą rozmowę.
Dajcie znać, czy przełączyć was na prywatny kanał.
Pójdziemy gdzieś porozmawiać?
Dev, potrzebuję trochę czasu. Daj mi trochę czasu.
Porozmawiamy, obiecuję, ale daj mi trochę czasu.
Dobrze.
Ciao.
Napisy: Gabriela Deryło